Ρεσιτάλ από τον Καλαματιανό πιανίστα Μάνο Κιτσικόπουλο, την Τετάρτη 1η Απριλίου 2015

Με ρεσιτάλ του νέου, πολλά υποσχόμενου Καλαματιανού πιανίστα Μάνου Κιτσικόπουλου, συνεχίζεται ο κύκλος «Άνοιξη των Πλήκτρων», που συνδιοργανώνουν το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας, που υπάγεται στην Κοινωφελή Επιχείρησης «Φάρις» του Δήμου Καλαμάτας και ο Σύλλογος «Οι Φίλοι της Μουσικής Καλαμάτας», με τη στήριξη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων των Σπουδαστών των Σχολών της «Φάρις». 

 

Το ρεσιτάλ θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 1η Απριλίου 2015, στις 21.00, στο Δημοτικό Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας, με ελεύθερη είσοδο. 

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνεται μια από τις πιο δημοφιλείς σονάτες για πιάνο του Μπετόβεν, το έργο 110, οι 8 Νησιώτικοι Χοροί του Γιάννη Κωνσταντινίδη, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ελληνικά έργα βασισμένα στην παράδοσή μας, το έργο Black Earth του γνωστού σε ολόκληρο τον κόσμο Τούρκου συνθέτη και πιανίστα Φαζίλ Σάυ και η Σονάτα, έργο 26 του Αμερικανού Σάμιουελ Μπάρμπερ, ένα από τα πιο απαιτητικά έργα του ρεπερτορίου για πιάνο του 20ού αιώνα.

 

 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο MΑΝΟΣ ΚΙΤΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο πιανίστας Mάνος Κιτσικόπουλος πρόσφατα αποφοίτησε από την Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Μaster of Arts, με την πιανίστα Joanna MacGregor και απέσπασε τον τιμητικό τίτλο DipRam Αward, την υψηλότερη διάκριση που δίνεται στην Ακαδημία. Κατά την διάρκεια των σπουδών του έλαβε διάφορα βραβεία όπως τα Dorothy Briant Award (2012,2013) , LIoyd Hartley Prize (2013) και συμμετείχε ως ενεργό μέλος σε Μaster classes των Pascal Nemirovsky, Yevgeny Sudbin, Hamish Milne and Ian Fountain. Έχει, επίσης, δουλέψει με τους Pascal Devoyon, Bernand Ringeissen, Alberto Portugues και Karin Merle. Για τις σπουδές του στο Λονδίνο έχει τιμηθεί με υποτροφία από το Ίδρυμα «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης».

Ο Mάνος Κιτσικόπουλος σπούδασε πιάνο στην Αθήνα με τους καθηγητές Μάξ και Γιάννη Χάλλεκερ και Μουσικολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αποφοίτησε από το Ωδείο «Μαξ Χάλλεκερ» με Δίπλωμα Πιάνου και βαθμό «Άριστα Παμψηφεί και Α΄ Βραβείο» και Πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης και Φούγκας, με Άριστα (Τάξη Αλέξανδρου Διονάτου). 

Κατά την διάρκεια των σπουδών του απέσπασε βραβεία σε διάφορους διαγωνισμούς πιάνου, όπως στον διεθνή διαγωνισμό “Konzerteum” (Β΄ Βραβείο) και τον διαγωνισμό «Μαρία Χαιρογιώργου - Σιγάρα» (Γ΄ βραβείο και ειδικό βραβείο καλύτερης ερμηνείας Mozart).

Έχει συμμετάσχει σε συναυλίες και έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, καθώς και σε μουσικά φεστιβάλ.

Ανάμεσα στις πρόσφατες εμφανίσεις του ξεχωρίζουν οι συνεργασίες με την Royal Academy Big Band, ερμηνεύοντας το Rhapsody in Blue του George Gershwin στο Duke's Hall του Λονδίνου και με την ορχήστρα Janacek Philharmonic Orchestra , ερμηνεύοντας το 5ο κοντσέρτο για πιάνο του L.v. Beethoven, υπό την διεύθυνση της Bettina Smith, στην Τσεχία. 

Τον Νοέμβριο του 2014 έπαιξε σε εκδήλωση φιλανθρωπικού χαρακτήρα του Ιδρύματος Life Action Trust - με πρόεδρο την Χρυσάνθη Λαιμού - στο Kensington Palace, παρουσία μελών της βασιλικής οικογένειας.

Παράλληλα με τις κλασικές του σπουδές, έχει ασχοληθεί και πειραματιστεί με πολλά διαφορετικά μουσικά στυλ και εκδηλώνει έντονο ενδιαφέρον για τον αυτοσχεδιασμό. Αυτήν την περίοδο, έχοντας πρώτη φορά το ρόλο του ενορχηστρωτή, ολοκληρώνει κύκλο τραγουδιών από τον επικείμενο δίσκο της συνθέτριας Μάρθας Μεναχέμ, βασισμένο σε μεγάλους Έλληνες ποιητές (Καβάφης, Λαπαθιώτης, Τριπολίτης, Γκανάς).

πηγή : kalamata.gr

Περισσότερα »

«Περί της εμής οδού»: έκθεση εικαστικών έργων στο Κέντρο Τέχνης Καλαμάτας

Το Κέντρο Τέχνης Καλαμάτας (ΚΤΚ), που υπάγεται στον Εικαστικό Τομέα της Κοινωφελούς  Επιχείρησης «Φάρις» του Δήμου Καλαμάτας, παρουσιάζει την έκθεση εικαστικών έργων με τίτλο: «Περί της εμής οδού».

 

 

Περιλαμβάνονται έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και φωτογραφίας. Την καλλιτεχνική επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Παναγιώτης Λαμπρινίδης. 

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Αγγελοπούλου Χριστίνα, Αναστασόπουλος Σωτήρης, Βελισσάρης Χρήστος, Γουρζής Γιάννης, Δημητρέας Ευάγγελος, Κελεμένδρη  Έλλη, Λαμπρινίδης Παναγιώτης, Λου - Δημητρέα Μαρία - Χριστίνα, Μαρκόπουλος Δημήτρης, Μεμένιου Πηνελόπη, Σακκά Σταυρούλα, Σταθουλόπουλος Γεώργιος, Τσακιριάν Μαριάμ, Τσορώνη Αγαθή  

 

 

«ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΜΗΣ ΟΔΟΥ»

 

Το ΚΤΚ φιλοξενεί μιαν έκθεση, με κομμάτια από ενότητες έργων των καλλιτεχνών, τα οποία έχουν γίνει σε διάφορες στιγμές της ζωής τους και αντανακλούν τον προσωπικό βιωματικό καλλιτεχνικό τους δρόμο. 

 

Ο Παναγιώτης Λαμπρινίδης δίδει ορισμένες πληροφορίες για τα έργα κάθε καλλιτέχνη:

Το έργο με φωτογραφίες της Χριστίνας Αγγελοπούλου παραπέμπει όποιον το αντικρίζει στην αέναη  κίνηση των πάντων, κίνηση που φτάνει στα όρια του ιλίγγου.  

 

 

Στο ζωγραφικό έργο του Σωτήρη Αναστασόπουλου, η ισορροπία του «ποδηλάτη» γίνεται πορεία, όπου η παιδικότητα φαίνεται να είναι ξεκίνημα, αλλά και προορισμός.   

Ο χαράκτης Χρήστος Βελισσάρης κινείται με έντονους συμβολισμούς σε έναν μυστικό χώρο. 

Δάσκαλος της χαρακτικής ο Γιάννης Γουρζής, με ιδιαίτερα σημαντική διαδρομή και σουρεαλιστική θεματολογία.   

Ο Ευάγγελος Δημητρέας εμμένει στο ασπρόμαυρο και στα σχηματοποιημένα τοπία, σε έναν διάλογο της περιγραφής με το άμορφο, σχέση που ο Δημητρέας χειρίζεται δεξιοτεχνικά. 

Χώροι και τόποι όπου τα όντα γίνονται τοπίο αλλά και εξαϋλώνονται, αλλάζοντας μορφή και σχήμα, στη ζωγραφική της Έλλης Κελεμένδρη.  

Η γλυπτική του Παναγιώτη Λαμπρινίδη διαπραγματεύεται τη στροφή προς τον «έσω άνθρωπο», με εικόνες από τη μαζική κουλτούρα. 

 

 

Η Λου - Δημητρέα Μαρία - Χριστίνα ζωγραφίζει αρχέγονα μοτίβα, που η επανάληψή τους δημιουργεί τρόπο έκφρασης. 

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, κινούμενος στο χώρο του κυβισμού, ζωγραφίζει την εικόνα του ατελιέ του, η οποία στην πορεία γίνεται πηγή έμπνευσης.

Η Πηνελόπη Μεμένιου φωτογραφίζει την ασήμαντη καθημερινότητα και την «διαστέλλει» με έναν δικό της τρόπο.    

Η Σταυρούλα Σακκά ζωγραφίζει αρχέγονα σύμβολα, που παραπέμπουν σε εικονοπλαστικά ιδεογράμματα. 

Ο Γεώργιος Σταθουλόπουλος με τις ζωγραφικές του εικόνες ενώνει τη φύση με την αρχαία ελληνική παράδοση.  

Η Μαριάμ Τσακιριάν, πιστή στην καλλιτεχνική της διαδρομή, ζωγραφίζει ένα φυτό και αποκαλύπτει πολλαπλές εικόνες της προσωπικής της όρασης.  

 

 

Ο ζωγραφικός χώρος της Αγαθής Τσορώνη μοιάζει να αναζητεί τα όρια του, αλλά και να χάνει το όποιο περίγραμμα τον καθορίζει.  

 

Εγκαίνια: Δευτέρα 30 Μαρτίου 2015, ώρα 20.00

Διάρκεια: 30/3 έως 4/4 και 20/4 έως 2/5

Δευτέρα –Παρασκευή 14.00 – 20.30 και Σάββατο 10.30 -17.00

 

Κέντρο Τέχνης Καλαμάτας, Ναυαρίνου 8, Παραλία Καλαμάτας (Εικαστικό Εργαστήρι), τηλ. 27210 28864

 

Πηγή : kalamata.gr

 

Περισσότερα »

Σαν σήμερα 31 Μαρτίου

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO :

Περισσότερα »

Σαν Σήμερα 31 Μαρτίου (video) **

  ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO : 

Περισσότερα »

«Μια γλυκιά Καλημέρα με όμορφες θετικές σκέψεις» !

Περισσότερα »

«Ώρα για λίγο Γέλιο : ΑΝΕΚΔΟΤΟ» !!!

Περισσότερα »

Αφιέρωμα για τον Νίκο Μπελογιάννη, που εκτελέστηκε σαν σήμερα, 30 Μαρτίου 1952

Ανδριάντας του Μπελογιάννη στο Βερολίνο

Ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν Έλληνας αγωνιστής της αντίστασης κατά των Γερμανών και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ που εκτελέστηκε το 1952 ως κομμουνιστής με την κατηγορία της κατασκοπείας. 

Η δίκη και η εκτέλεσή του έλαβαν μεγάλη δημοσιότητα και προκάλεσαν διεθνείς αντιδράσεις, ενώ έμειναν στην ιστορία ως παράδειγμα υπερβολικής σκληρότητας των μετεμφυλιοπολεμικών  αντικομμουνιστικών διώξεων. 

Η Φωτογραφία που έχει κάνει το γύρο του κόσμου με τον

"

ανθρωπο με το γαρύφαλλο"

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1915. Από μικρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά. Το 1941 παραδόθηκε στις γερμανικές αρχές Κατοχής μαζί με άλλους αριστερούς 

κρατουμένους.Το 1943 κατάφερε να δραπετεύσει και εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο στο πλευρό του Άρη Βελουχιώτη.

Κατά τον Εμφύλιο πόλεμο που επακολούθησε ήταν Πολιτικός Επίτροπος της 10ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού και μετά την ήττα ήταν ένας από τους τελευταίους που εγκατέλειψαν τη χώρα το 1949.

Η σύλληψη και η δίκη του

Τον Ιούνιο του 1950 επέστρεψε κρυφά στην Ελλάδα με σκοπό να ξαναφτιάξει τις οργανώσεις του παράνομου τότε ΚΚΕ στην Αθήνα, που είχαν διαλυθεί από τις συλλήψεις πολλών στελεχών του και από το φόβο. Στις 20 Δεκεμβρίου 1950 συνελήφθη και δικάστηκε με βάση το Ν. 509/1947, που θεωρούσε εγκληματική οργάνωση το ΚΚΕ και το είχε κηρύξει παράνομο. Επίσης, κατηγορήθηκε ως κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης.

Η πρώτη δίκη του Μπελογιάννη ξεκίνησε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 1951 με 92 κατηγορούμενους συνολικά, από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών στο Αρσάκειο Δικαστικό Μέγαρο. Ένα από τα μέλη του δικαστηρίου ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο μετέπειτα δικτάτορας την 21η Απριλίου 1967, ως έκτακτος στρατοδίκης. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν ο μοναδικός από τους στρατοδίκες που ψήφισε ενάντια στην θανατική καταδίκη του Μπελογιάννη. Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 16 Νοεμβρίου με δώδεκα θανατικές καταδίκες. 

Μετά την διεθνή κατακραυγή που ακολούθησε, ο Νικόλαος Πλαστήρας δηλώνει ότι η απόφαση δε θα εκτελεστεί. Αποφασίζεται όμως ο Μπελογιάνης και ορισμένοι άλλοι κατηγορούμενοι να παραπεμφθούν σε νέα δίκη με τη βαρύτερη κατηγορία της κατασκοπείας, με στόχο να αναιρεθεί η αμνηστία που υποχρεώθηκε να του δώσει. Εν τω μεταξύ στις 16 Νοεμβρίου 1951 βρίσκονται παράνομοι ασύρματοι στις περιοχές Καλλιθέας και Φαλήρου, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους στρατοδίκες, για επιστράτευση του νόμου περί κατασκοπείας.

Έτσι ο Μπελογιάννης και οι άλλοι κατηγορούμενοι προσάγονται σε νέα δίκη. Η δεύτερη αυτή δίκη αρχίζει στις 15 Φεβρουαρίου 1952, με βάση το μεταξικό νόμο 375/1936 περί κατασκοπείας, ενώπιον του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών. Ο Μπελογιάννης αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες και πρόβαλε τις πατριωτικές του ενέργειες κατά τη διάρκεια της κατοχής. Η δίκη του πήρε μεγάλη δημοσιότητα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη. Έμεινε γνωστός ως «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», από ένα φρέσκο κόκκινο γαρύφαλλο που κρατούσε καθημερινά. Ο Πάμπλο Πικάσο εμπνεύστηκε ένα διάσημο σκίτσο από την εικόνα του ανθρώπου με το γαρύφαλλο.

Διεθνής κινητοποίηση

Μέσα σε χρονικό διάστημα μίας εβδομάδας, η κυβέρνηση Πλαστήρα λαμβάνει περίπου 250.000 τηλεγραφήματα από όλο τον κόσμο, με τα οποία πολλοί επώνυμοι και μη ζητούν τη σωτηρία του Μπελογιάννη. Ανάμεσά τους ο Σαρλ ντε Γκολ και σχεδόν όλες οι προσωπικότητες της γαλλικής πολιτικής ζωής, καθώς και 159 βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Πωλ Ελυάρ, ο Ζαν Κοκτώ, ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο Ναζίμ Χικμέτ, ο Πάμπλο Πικάσσο, ο Τσάρλι Τσάπλιν είναι μερικά μόνο από τα ονόματα διανοούμενων και καλλιτεχνών που προσπαθούν να σώσουν τον Μπελογιάννη.

Παρέμβαση υπέρ του Μπελογιάννη έκανε και ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Σπυρίδων λέγοντας: «Έχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη. Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή».

Η καταδίκη και η εκτέλεσή του

Παρά την παγκόσμια κινητοποίηση και συγκίνηση, το δικαστήριο αποτελούμενο αυτήν την φορά από τακτικούς στρατοδίκες, καταδίκασε τον Μπελογιάννη και τρεις ακόμα συντρόφους του ομόφωνα σε θάνατο, την 1η Μαρτίου 1952. Λίγο αργότερα έρχεται στη δημοσιότητα το γράμμα του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ Νίκου Πλουμπίδη, με το οποίο αναλαμβάνει κάθε ευθύνη για την καθοδήγηση του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ και υπόσχεται να παρουσιαστεί στις αρχές με τον όρο να μην εκτελεσθεί ο Μπελογιάννης. 

Ακολουθεί η διάψευση από τον Νίκο Ζαχαριάδη από τον ραδιοφωνικό σταθμό "Ελεύθερη Ελλάδα" του Βουκουρεστίου , αλλά και από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που χαρακτηρίζουν την επιστολή «μύθευμα της αστυνομίας», ενώ αντίθετα το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοινώνει πως ο γραφικός χαρακτήρας της επιστολής και η υπογραφή είναι γνήσια.

Πάντως όταν αυτό έγινε γνωστό ο ίδιος ο Ν. Μπελογιάνης που ανέμενε στη φυλακή απόφαση του Συμβουλίου Χαρίτων φέρεται να δήλωσε στον συνήγορό του Μηνά Γαλέο, που τον επισκέφτηκε ότι "ο Νίκος Πλουμπίδης σε καμιά περίπτωση δεν ήταν όργανο της ασφάλειας".

Τελικά η επιστολή δεν είχε κανένα αποτέλεσμα και η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν θα συναλλαγεί με τον καταζητούμενο για κομμουνιστική δράση Πλουμπίδη.

Η θανατική καταδίκη δεν άλλαξε ποτέ, ούτε δόθηκε χάρη, παρά τις διεθνείς εκκλήσεις. Τελικά, στις 30 Μαρτίου 1952, ημέρα Κυριακή και ώρα 4.10΄ τη νύχτα, οι τέσσερις μελλοθάνατοι μεταφέρθηκαν νωρίς το πρωί από τις φυλακές της Καλλιθέας στο στρατόπεδο του Γουδή και εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού. Η ώρα και η ημέρα της εκτέλεσης ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστη (οι εκτελέσεις γινόταν πάντα με το πρώτο φως του ήλιου και ποτέ μέρα Κυριακή ακομα και από τους Γερμανους Ναζι κατακτητες) και φέρεται να έγινε τότε για να προλάβουν οι υπέρμαχοι της εκτέλεσης τυχόν απονομή χάριτος.

περισσότερα : http://el.wikipedia.org

Περισσότερα »