Σύμφωνα με την έκθεση, πολλές γυναίκες κρατούνται για μήνες ή για χρόνια
χωρίς να τούς έχουν απαγγελθεί κατηγορίες και οι δυνάμεις ασφαλείας
συχνά τις ανακρίνουν για τις δραστηριότητες ανδρών συγγενών τους και όχι
για εγκληματικές πράξεις στις οποίες εμπλέκονται οι ίδιες.
Σύμφωνα με την HRW, ορισμένες κρατούμενες έχουν καταγγείλει ότι έχουν δεχτεί κλωτσιές, χαστούκια, χτυπήματα στα πέλματα, ότι έχουν υποστεί ηλεκτροσόκ ή ότι τις έχουν κρεμάσει ανάποδα, άλλες ότι έχουν δεχθεί απειλές για βιασμό στη διάρκεια της ανάκρισης από άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας και άλλες ότι τις έχουν βιάσει μπροστά στα παιδιά τους και σε συγγενείς τους.
Σύμφωνα με την αμερικανική μη κυβερνητική αυτή οργάνωση, από τις 27 γυναίκες με τις οποίες κατάφερε να έρθει σε επαφή, η μια περπατούσε με πατερίτσες γιατί είχε ξυλοκοπηθεί και υποστεί ηλεκτροσόκ επί εννέα ημέρες. Η γυναίκα αυτή εκτελέστηκε επτά μήνες αργότερα παρά την ιατρική έκθεση που επιβεβαίωνε τις καταγγελίες της ότι είχε υποστεί βασανιστήρια.
Εκπρόσωπος του υπουργείου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ιράκ χαρακτήρισε «υπερβολικές» τις μαρτυρίες που επικαλείται η έκθεση, παραδέχθηκε ωστόσο ότι «υπάρχουν, σε περιορισμένο βαθμό, κάποιες παράνομες συμπεριφορές σε βάρος γυναικών κρατουμένων από μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, οι οποίες έχουν εντοπιστεί από επιτροπές του υπουργείου».
Η αποφυλάκιση γυναικών κρατουμένων ήταν το κύριο αίτημα των σουνιτών, οι οποίοι άρχισαν να διαδηλώνουν στα τέλη του 2012 κατά της ελεγχόμενης από τους σιίτες κυβέρνησης, την οποία κατηγορούν για περιθωριοποίηση της κοινότητάς τους.
Η HRW χαρακτηρίζει αδύναμη και διεφθαρμένη την ιρακινή δικαιοσύνη καθώς συχνά γυναίκες καταδικάζονται έχοντας εξαναγκαστεί να ομολογήσουν ενοχή, ενώ οι δικαστικές διαδικασίες δε διεξάγονται με βάση τα διεθνή πρότυπα. Στις περιπτώσεις που οι γυναίκες αποφυλακίζονται, συχνά στιγματίζονται από τις ίδιες τις οικογένειές τους ή την κοινότητά τους που θεωρούν ότι προσέβαλαν την τιμή τους.
Σύμφωνα με την HRW, ορισμένες κρατούμενες έχουν καταγγείλει ότι έχουν δεχτεί κλωτσιές, χαστούκια, χτυπήματα στα πέλματα, ότι έχουν υποστεί ηλεκτροσόκ ή ότι τις έχουν κρεμάσει ανάποδα, άλλες ότι έχουν δεχθεί απειλές για βιασμό στη διάρκεια της ανάκρισης από άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας και άλλες ότι τις έχουν βιάσει μπροστά στα παιδιά τους και σε συγγενείς τους.
Σύμφωνα με την αμερικανική μη κυβερνητική αυτή οργάνωση, από τις 27 γυναίκες με τις οποίες κατάφερε να έρθει σε επαφή, η μια περπατούσε με πατερίτσες γιατί είχε ξυλοκοπηθεί και υποστεί ηλεκτροσόκ επί εννέα ημέρες. Η γυναίκα αυτή εκτελέστηκε επτά μήνες αργότερα παρά την ιατρική έκθεση που επιβεβαίωνε τις καταγγελίες της ότι είχε υποστεί βασανιστήρια.
Εκπρόσωπος του υπουργείου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ιράκ χαρακτήρισε «υπερβολικές» τις μαρτυρίες που επικαλείται η έκθεση, παραδέχθηκε ωστόσο ότι «υπάρχουν, σε περιορισμένο βαθμό, κάποιες παράνομες συμπεριφορές σε βάρος γυναικών κρατουμένων από μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, οι οποίες έχουν εντοπιστεί από επιτροπές του υπουργείου».
Η αποφυλάκιση γυναικών κρατουμένων ήταν το κύριο αίτημα των σουνιτών, οι οποίοι άρχισαν να διαδηλώνουν στα τέλη του 2012 κατά της ελεγχόμενης από τους σιίτες κυβέρνησης, την οποία κατηγορούν για περιθωριοποίηση της κοινότητάς τους.
Η HRW χαρακτηρίζει αδύναμη και διεφθαρμένη την ιρακινή δικαιοσύνη καθώς συχνά γυναίκες καταδικάζονται έχοντας εξαναγκαστεί να ομολογήσουν ενοχή, ενώ οι δικαστικές διαδικασίες δε διεξάγονται με βάση τα διεθνή πρότυπα. Στις περιπτώσεις που οι γυναίκες αποφυλακίζονται, συχνά στιγματίζονται από τις ίδιες τις οικογένειές τους ή την κοινότητά τους που θεωρούν ότι προσέβαλαν την τιμή τους.
Περισσότερα newsbeast.gr
