Ένα έγκλημα το οποίο καλύπτει τόσο η τοπική κοινωνία όσο και οι ίδιες οι
οικογένειες των παιδιών, συμβαίνει καθημερινά στα ορυχεία χρυσού
Καμιτούνγκα στο Κονγκό.
Σύμφωνα
με τους τοπικούς ακτιβιστές 12 αγόρια έχασαν την
ζωή τους την τελευταία
χρονιά είτε από κατάρρευση
βράχων, είτε από ασφυξία.
Όμως για τους θανάτους αυτούς δεν έγινε ποτέ καμία
καταγγελία. Η διοίκηση των ορυχείων ουδέποτε
απολογήθηκε. Γιατί;
Η
πρακτική της διοίκησης των ορυχείων είναι λίγο πολύ
γνωστή σε όλους.
Δίνουν στους γονείς των παιδιών μία
αποζημίωση, είτε χρηματική είτε
υλική ( τρανταχό
παράδειγμα: σε γονείς που έχασαν το γιο τους σε
...εργατικό
ατύχημα η εταιρεία τους αγόρασε ένα ξύλινο σπίτι).
Ταυτόχρονα,
τα πράγματα δυσκολεύει ακόμα περισσότερο
το γεγονός, ότι οι ιδιοκτήτες
των ορυχείων είτε έχουν
συγγενική σχέση με τους εργαζόμενους, είτε οι
γονείς που
έχασαν τα παιδιά τους, δουλεύουν επίσης στα ορυχεία και
ζουν
με το φόβο μήπως χάσουν τη δουλειά τους.
Η παιδική εργασία απαγορεύεται στο Κονγκό, αλλά αυτό
συμβαίνει μόνο στα χαρτιά. Υπάρχει
μία μικρή τοπική
οργάνωση η οποία δρα ενάντια στο να εργάζονται τα
παιδιά
αλλά για όλους τους παραπάνω λόγους, δεν έχει κανένα
αποτέλεσμα.
Φωτογραφία spirospero
